ജീവിത ചീന്തില്
ഞാനെഴുതിയ വരികള് മാഞ്ഞു.
മഷി ഘനമുള്ള നോമ്ബ്ഭരങ്ങള്
കണ്ണീര് മഴയില് കുതിര്ന്നു.
നിന് നിസ്വനങ്ങള് പോലും
എനടെ ഹൃദയത്തെ വല്ലാതെ ഉലക്കുന്നു.
ഇപ്പോള് എന്റെ ആകാശം
ഇരുട്ട് മുട്ടി പരന്നതാണ് ..!
പ്രിയേ..
എല്ലാ വരികളും
എന്റെ അര്ത്ഥ ശങ്കകളുടെ
കാത്തിരിപ്പാണ്.
എല്ലാം
ഈ മഷി നീലയില്
എനിക്ക് നഷ്ടപെട്ടിര്ക്കുന്നു...
ശാപമോക്ഷമില്ലാതെ..!
No comments:
Post a Comment